18-02-08

Schieter

Nooit geweten dat ik zo'n 'schieter' was. En daar had niet alleen de kok mee te maken (meer daarover later)... Ook die ski's joegen me soms de nodige angsten aan. Vooral bovenaan de piste... En hoe langer je kijkt naar de helling, hoe steiler die lijkt te worden... Dan moest ik echt diep adem pakken en er toch voor gaan, om dan beneden aan de helling tot de vaststelling te komen dat het toch niet zo erg was. En de volgende keer prompt weer net niet in paniek te slaan... ski foutje 1Nog erger dan de hellingen vond ik echter mijn medeskiërs. Vooral als ik net zo'n stijl stuk aan het afwerken was in die typische elegante débutant-stijl (in ploeg dus)... En dan hoor je zoef, zoef, zoef en moet je maar hopen dat die medeskiërs in tegenstelling tot jezelf wel al kunnen skiën en dus niet op je gaan vlammen. Tot grote wanhoop van ventje koos ik op die momenten voor de struisvogel-methode. Nee, nog net niet met mijn kop in de sneeuw, maar wel blijven stilstaan, je zo klein mogelijk te maken, wachten tot die snelheidsduivels gepasseerd zijn en vervolgens met knikkende knieën je weg verder zetten... Wie het bovenstaande leest, zal het wellicht niet geloven, maar toch vind ik skiën machtig. Vooral die stukken waar je lekker voluit kan gaan, de wind hoort suizen,... Zalig!En nog vreemder: tijdens de skilessen, met onzen 'Bob' aan het stuur, was ik meestal niet bang... Maar voor de rest was ik dus een grote schieter.

22:39 Gepost door Smoefelgatje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: skimonster |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.