20-04-08

Ochtendmisselijkheid

Nee, ik ben niet zwanger, maar ik mag mijn meelezende bazen toch af en toe de stuipen op het lijf jagen hé... imagesEn, hoewel ik niet zwanger ben, had ik de voorbije dagen wel last van ochtend-, én middag, - én avond- én nachtmisselijkheid. Donderdag werd ik ziek wakker. Eerst hoopte ik nog dat de warme maaltijd woensdagavond (veel te) laat er voor iets tussenzat, maar 't werd enkel maar erger. Ben de werkdag doorgekomen dankzij mijn nieuwe vriendjes motilium en imodium, en toen ik 's middags thuis kwam, mocht ook buscopan ons clubje vervoegen... 's namiddags had ik nog een vergadering met een medewerker, maar daarna (rond 15.30 uur) in mijn bed gekropen en er niet meer uitgekomen tot de wekker 's anderendaags ging. De vrijdag ging het al ietsje beter, maar ik voelde me nog zeer slapjes en heel erg moe (ondanks die 17 uur slaap). Had ik echter pech, want voor 't werk moest ik een prinselijk bezoek bijwonen. Veel wachten en weinig kunnen/mogen doen dus... Na een recupdagje gisteren, hoopte ik dat het vandaag heel wat beter zou gaan, maar dat was buiten bubbeltje gerekend! Vanmorgen in bed besloot hij niet over mij te kruipen, maar over mij te lopen... Stapt hij niet recht op mijn buik! ik lag nog half in slaap, en had dus geen buikspieren kunnen opspannen... 19 kilo droog aan den haak, en dat heb ik gevoeld. Heb de hele voormiddag op kotsen gestaan. Net toen ik dacht dat ik toch beter naar 't spoed zou gaan om te kijken of ik niet inwendig aan 't bloeden was of zo, ging het gevoel over... en konden we er eindelijk een leuk weekeinde aan breien, in Plopsaland.

20:22 Gepost door Smoefelgatje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jobfever, het leven, bubbeltjes |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.