26-11-08

Speldenkussen

Ik voel me momenteel als een speldenkussen... Moet prikken om het suikergehalte in mijn bloed te meten. Telkens voor eten, en dan een en twee uur erna. Al mijn vingertoppen zijn er al aan moeten geloven, niet leuk voor iemand die een groot deel van de dag zit te typen...

Dat suikergehalte is trouwens geen reden voor paniek. Ik ben trouwens een 'raar geval' (woorden van mijn dokter): ik heb geen echte zwangerschapsdiabetes (daarvoor moet je twee verstoorde waarden hebben bij zo'n afschuwelijke suikertest en ik heb er maar eentje), maar 't moet toch in 't oog gehouden worden, ook al omdat nummertje drie opnieuw een grote baby dreigt te worden. Bij de laatste meting was hij al twee weken voor op zijn leeftijdsgenootjes...

En dus sta ik op dieet (niet meer snoepen, zoveel mogelijk suiker mijden, en dat in tijden dat sint-maarten en sinterklaas langskomt!), en moet ik prikken. En zorgen dat ik niet vermager, anders krijg ik ook onder mijn voeten van mijn lieve dokter.

12:52 Gepost door Smoefelgatje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: het leven |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.