04-01-09

Aaaarrrrgggghhh

Gisteren heeft ons bubbeltje het nieuwe jaar niet zo goed ingezet. Bij een bezoekje aan Plopsaland is hij zwaar gevallen - domweg gestruikeld, nadat hij even daarvoor wel probleemloos het hele hindernissenparcours heeft afgelegd - met als gevolg een grote gapende wonde boven zijn neus. Eens een centimeter diep in het hoofd van je zoon kunnen kijken, het is niet echt een aanrader. 

Bubbeltje kwam huilend en helemaal in bloed aangelopen - ik zat met prutsje bij het huisje van Kaat - gevolgd door oma die eerst helemaal niet door had hoe erg het wel was, en daarna - toen ze dat wel doorhad - zich vooral focuste op papieren zakdoekjes om het bloeden te stelpen.

Ikzelf twijfelde tussen flauwvallen (die centimeter diep hé) en hard beginnen gillen, maar slaagde er toch in om mijn voornemen van zo'n vijftien jaar geleden in realiteit om te zetten. Dat voornemen? Niet panikeren, daar heb je achteraf toch nog alle tijd voor... 

En dus begon ik gisteren dus bevelen rond te strooien tegen mijn ma - ga naar de infobalie, vraag om medische hulp, de infobalie aan je rechterkrant - en tegen omstaanders - mogen we wat ruimte hebben, ja?, Nee, ik heb geen water nodig, maar medische hulp (sorry voor de botheid, maar ik had geen tijd/goesting om vriendelijk te doen) - terwijl ik ondertussen bubbeltje probeerde gerust te stellen, het bloeden te stelpen en ons prutsje in het oog te houden.

Nu, de Plopsalandverplegers hadden het vlug gezien: wonde te diep, dus zeker laten naaien. Ik wou naar spoed gaan - daar hebben ze ervaring genoeg met naaien en wie weet was er zelfs een plastisch chirurg van dienst, zodat het gevaar op een lelijk litteken zo klein mogelijk zou zijn - maar de Plopsaverpleger maakte de fout om naar spoed te bellen om onze komst aan te kondigen... Om te horen dat we voor naaiwerk naar de dokter van wacht moesten gaan. 

Nu, de dokter van wacht was vriendelijk en vooral opgelucht dat bubbeltje zo kalm was - hij heeft blijkbaar al andere ervaringen met kleuters die genaaid moeten worden - maar over zijn naaiwerk heb ik wel mijn twijfels. Maar wat kunnen we anders doen dan duimen dat het eindresultaat toch nog meevalt? 

Bubbeltje zelf was een echte ster. Bij de dokter gaf hij geen kik, zelfs niet toen de verdoving recht in de wonde werd gespoten. Hij bleef superstil liggen, ook al deed het naaien zichtbaar pijn (blijkbaar werkte de verdoving niet zo goed in de diepte, aldus de dokter). Ik ben dan ook apetrots op mijn kleine held. 

14:30 Gepost door Smoefelgatje in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: bubbeltjes |  Facebook |

Commentaren

ik word al misselijk door dit te lezen, laat staan dat ik dit life moet meemaken.
Veel beterschap voor Bubbeltje

Gepost door: annliesbet | 04-01-09

Heykes Amai ocharme dat ventje zeg...ja is vies zulke momenten hé...als moeder ga je dan toch telkens een beetje dood vind ik :-)...kreeg jij je klop nadien dan niet? Ik duim mee voor een mooie genezing zonder litekentje!

En wat dat zwanger zijn betreft...helemaal mee eens... en met die solden beseffen dat je toch nergens in past pffff...voor mij kan het niet snel genoeg begin april zijn...jij nog sneller hé!

Wij beginnen dan ook deze maand met de voorbereidingen...maar geen lijst hier...we hebben gelukkig alles nog :-)

Groetjes x

Gepost door: Vrouwtjelief | 04-01-09

Hopelijk geneest het mooi en zelfs mocht dat niet zo zijn, dan kan ie daar later lekker stoer over doen. Met een halve meter litteken kan ik er van meespreken ;)

Maar wat ik me eigenlijk afvroeg : Plopsalandverplegers, zijn die dan ook verkleed??

Gepost door: bavada | 05-01-09

Ocharme Bubbeltje ... Sterke en vlug beter hé! Liefs van ons allemaal, pootje van Kelly.

Gepost door: Chris | 06-01-09

Erg hè, als je kind iets voorheeft. Maar ik denk dat je op dat moment sterk genoeg bent om niet flauw te vallen. Hopelijk heeft hij er niet al te veel last van en blijft het geen litteken.
Groetjes !

Gepost door: Mamapippa | 06-01-09

De commentaren zijn gesloten.